در درسهاي پنجم، ششم و هفتم سخن دربارة ابزارهاي شناخت است و پس از بيان پاره‌اي توضيحات لازم، آيات قرآني‌اي بررسي مي شوند كه در آنها كلماتي مانند « بصر»، « عين»، «سمع» و «اذن» مذكور افتاده است. دكتربهشتي  با درنگ بيشتر روي  كلمة دل و يا قلب در زبان فارسي و عربي، به اهميت اين عضو شناختي تكيه مي‌كند.

دو درس بعدي كتاب، گفت‌وگو بر سر برد شناخت است. پرسش اين است كه آيا غير از شناسايي ظواهر و صفات و عوارض اشياء ، جوهر و ذات را هم مي‌توانيم بشناسيم؟ به عبارت ديگر آيا برد شناخت به اندازة برد حس است، از برد حس بيشتر است و ماوراي حس و ماوراي محسوس هم براي ما قابل شناسايي است؟ وقوع خطا در شناخت و چگونگي آن در قرآن موضوع سه درس بعدي اين كتاب است. در اين قسمت از وحي به عنوان يكي از منابع قطعي شناخت بدون اشتباه در قرآن ياد مي‌شود.

هرگونه نشرمطالب این سایت بدون ذکرمنبع جایزنیست.